هیاهوی خلق ...!

در این هیاهوی خلق که پتک بر آرامشت می زند

دلم پیاده رویی می خواهد بارانی

دست خودم را بگیرم برویم صحبت کنان

تا انتهای گریستنِ آخرین ابرِ زندگی ...!